بنام خدا

عیدتان مبارک

دیدن روستاها بخصوص روستاهای قدیمی یا روستاهایی که هنوز شکل عوض نکرده اند برای شهری ها بخصوص تهرانی ها خیلی جذاب است . اما دیدار از روستاها برای خانواده ما که اصالتاْ روستایی هستیم و از اجبار روزگار به شهر پناه آورده ایم حس و حال دیگری دارد .

 آبشار نیاسر

 زندگی هر چند کوتاه با روستائیان بی غل و غش برایمان یادآور حس و حال مهر و محبت فامیلهای خودمان است . چقدر دوست دارم سر زمین برویم ،وای از فصل درو ، خرمن کوبی ، برق آبگوشت روز درو زیر نور آفتاب ، کبکها و بلدرچینهایی که وقت درو لانه شان را از دست می دهند و متواری می شوند ، برق شادی چشمهای کشاورز وقتی که سیب زمینی ها را از زیر خاک در می آورد ...

عکس یادگاری!

چقدر دوست دارم چند شب در روستایمان در خانه پسر عموی مادر بزرگ ، حاج احمد بمانم و صبح زود بهمراه پسرش برای چرای گاوها و گاومیشهایش بروم صحرا . چقدر دوست دارم حتی اگر شده یکبار الاغ سوار بشم و چوبدستی دستم بگیرم و دنبال گله راه بیفتم ... چقدر این پسر عمو اصرار می کند که بمان تا فردا ببرمت سر زمین و حیف که من فقط بلدم خجالت بکشم ... گاهی فکر میکنم "تعارفات" هم نوعی فرهنگ شهری است.

تابستان سال قبل که رفتیم روستا ، پسر عمو سر زمین بود . گفتند رفته بستان . فکر کردم مسافرت رفته اما منظور زمین کشاورزی بود . پرسان پرسان پیدایش کردیم . خیار کاشته بود. کلی چید و داد دستمان تا بخوریم . خیار با سنگ نمک چه کیفی میده ... اما هنوز افسوسش به دلم هست : ایکاش خجالت نمی کشیدم و خودم خیار می چیدم ...

وقتی سر چشمه کنار جاده می نشینم و زلالی و خنکی آب را می بینم مثل ... کیف می کنم . داداشم هم همینطور البته دور از جونش براش نقطه چین (...) نمی گذارم.

حسی که در همه روستاها به انسان دست می دهد عطش برای خواندن " حیدربابا " ی شهریار است . فرقی نمی کند این روستا در اذربایجان باشد یا لرستان ، خوزستان یا کاشان ، خراسان یا سیستان ، ...

خدایا ! همه جای ایران سرای من است و همه جایش را دوست دارم .

***

تصاویری از چند روستا داشتم که چون روستاهای تاریخی و توریستی بود توانستیم بی هیچ خجالتی عکس بگیریم و مانده بود تا امروز که بالاخره توانستم فرصتی گیر آورده و گزارشی تقدیم دوستان نمایم .

روستای ابیانه :

این روستا قدمتی چهارهزار ساله دارد. از سمت کاشان (جاده قدیم یا بزرگراه) که به سمت اصفهان بروید حدود ۲۰ کیلومتر مانده به نطنز تابلوهای راهنمایی شما را به سمت این روستا رهنمایی می کنند.

 حدود ۲۰ کیلومتر دیگر که بروید و از چند روستا که بگذرید روستایی با خاک سرخ می بینید که بعلت رنگ خاک آن در ایران و شاید در جهان بی نظیر است.

سیر و سیاحت در کوچه های پیچ در پیچ این روستا با دیوارهای خشتی سرخ و در و پنجره های مشبک چوبی بسیار جالب می باشد.

خرید صنایع دستی و زیارت امامزاده و مسجد قدیمی روستا نیز سفرتان را کامل می کند.

اینهم ... چقدر ما " خر ندیده " دیدیم! چقدر طرفدار داشت این الاغه!

روستای نیاسر :

منطقه نیاسر از نقاط دیدنی کاشان است . چهار طاقی و چشمه نیاسر و غار دستکن نیاسر که از نوادر آثار باستانی می باشد و به غار رئیس یا ویس معروف است .

و البته آبشار زیبای نیاسر و خوردن هله هوله و کوچه های سربالایی از جذابیتهای نیاسر است.

روستای کندلوس :

 روستایی زیبا در جاده چالوس ، پس از عبور از مرزن آباد در سمت راست جاده تابلوی کجور راهنمای مسافرین است .

پس از رانندگی در یک جاده زیبای جنگلی تابلویی شما را به روستای کندلوس راهنمایی می کند . روستایی کاملاْ شمالی .

روستایی که اهالی همت کرده اند و روستایشان را به یک روستای توریستی و گردشگری تبدیل کرده اند .

مسجد (ساختمان کوچک جلویی) و حسینیه کندلوس!!!

روستایی که خودش یک موزه است .

هرچند به همت یکی از اهالی موزه ای نیز دارد که به دیدنش می ارزد. بخصوص بعضی از اشیای ارزشمند آن چون رادیو نفتی !

البته ما پس از اقامت در کنار دریاچه ولشت و لذت بردن از آرامش کنار دریاچه به دیدن کندلوس رفتیم .

برادران اگر  پشت همدیگر را خالی نکنند وبخصوص پشت به پشت هم بدهند تا آخر "برادر" می مانند. داریم تمرین میکنیم!!!

سال نو مبارک و سفرهای نوروزی تان همراه با شادی و سلامت باد. ما که تهران هستیم و مشغول درس و امیدوار به دعای دوستان جهت قبولی در کنکور .

ارادتمند : میثم