بنام خدا
بر این باور هستم که خدا طبیعت زیبا را آفریده تا بندگانش کمال استفاده را از آن ببرند. و نیز اعتقاد راسخ دارم که باید دیدنی های گردشگری سرزمینم را به همه بشناسانیم تا صنعت گردشگری مان رشد کند تا کمکی به اقتصاد محلی و بلکه کشورمان شود. گرچه بعضی از هموطنانمان و حتی بسیاری از گردشگران بر این باورند که نباید مناطق بکر را به مردم شناساند تا محیط زیست مناطق بکر آلوده نشود که این دلیل کافی برای حفظ محیط زیست نیست.
وقتی فیلم آبگرمی را در دل جنگل دیدم از صاحب صفحه خواهش کردم تا این منطقه را معرفی نماید که به دلیل فوق امتناع کرد و ناچار از دوستان دارای صفحات گردشگری در اینستاگرام استمداد جستم و یافتم.
در انتهای جاده هراز و نرسیده به میدان هزار سنگر آمل باید وارد جاده قدیم آمل - بابل شوید و پس از طی مسافتی از خروجی فیروزکلا در دست راست جاده باید از جاده خارج شد. پس از طی 10-12 کیلومتر وگذر از عوارضی (!؟) و درست در انتهای جاده اسفالته و قبل از پل رودخانه گرم رود (درست قبل از روستای بلیران) باید وارد جاده خاکی دست راست شد و مسیر را تا آنجا که می توانید یا تمایل دارید بر خلاف مسیر رودخانه ادامه دهید. درست از ابتدای جاده خاکی 6 الی 8 کیلومتر پیاده روی در جنگل زیبای بلیران راه دارید تا به آبگرم گرو برسید.
![]()
مسیر کاملا مشخص هست و از راههای پاکوب/ راه خاکی کنار رودخانه نباید دور شد . نزدیکی های چشمه گوگردی گرو، راه خاکی به رودخانه نزدیکتر می شود و بوی گوگرد فضا را آکنده کرده است.
در کنار چشمه محلهای سایه دار خوبی برای استراحت هست و می توان با استفاده از چوبهای خشک جنگلی و با رعایت ایمنی آتش روشن کرد.
دمای آب چشمه گرو بالا نیست و شاید هم دمای بدن انسان باشد(شاید هم کمتر حدود 35 درجه) اما لذت خاصی دارد.
در نزدیکی این چشمه ، چشمه گوگردی دیگری وجود دارد بنام "لاله زار" و حدود 200 متر بالاتر از این چشمه نیز چشمه آب سرد- شیرین (آشامیدنی) وجود دارد که ما نیافتیم و ظاهرا برای یافتنش نیاز به راهنما بود.
![]()
گرچه اطراف چشمه تقریبا پاک و فاقد زباله بود ولی هرچقدر در توان داشتیم نسبت به جمع اوری زباله های مسیر اقدام کردیم ولی در پایین دستهای رودخانه و نزدیک روستا بقدری زباله تلنبار شده که پاکسازی محیط از توان ما 4 نفر خارج بود.
بهرحال ، گرچه مسیر جنگلی مناسب برای آفرودسواری نیز هست اما پیاده روی در جنگل لذت بیشتری دارد و توصیه می کنم برای حفظ آرامش خود در این جنگل زیبا بصورت پیاده به این چشمه بروید.
یا علی مدد
بنام خدا
از شهر لوندویل آستارا تا روستای کوته کومه تنها 10 کیلومتر فاصله است که در عرض 15 دقیقه طی می شود. جاده ای جنگلی و زیبا. در ابتدای روستا ماشینهای نیسان پاترول از جاده ای بسیار تنگ و ناهموار و سراشیبی های تند و خطرناک از دل جنگل و پس از گذر ار توی چند رودخانه شما را تا نزدیکی آبشار می رسانند. حدود یک ربع تا 20 دقیقه هم تا پای آبشار باید در دل جنگل زیبا پیاده روی کنید تاچشم تان به جمال مرتفع ترین آبشار ایران در دل جنگل زیبا و زیر قله اسپیناس روشن گردد.
حدود 106 متر ارتفاع آبشار بسیار دیدنی است بخصوص صدای شلاق گونه آبها بروی سنگها و صخره ها و آرامش خاص جنگل هر کسی را به وجد می آورد.
توضیح اینکه جاده بسیار ناهموار و شیب دار و خطرناک است و صرفا از عهده نیسان پاترول یا ماشینهای آفرود کمک دار بر می آید . البته خودروهای دو دیفرانسیل قوی با راننده متبحر شاید بتواند تا کافه خشنود بالا برود ولی بالاتر رفتن دیگر حاکی از ناشی گری راننده می باشد.
آبگرم کوته کومه
![]()
در روستا کوته کومه نیز آبگرمی به همین نام وجود دارد که هم دمای بدن انسان و حدود 37 درجه می باشد. زلال است و بدون گوگرد و بنا به گفته اهالی دارای ید و برای درمان دردهای مفاصل و رماتیسمی و همچنین لک های پوستی مفید می باشد.
توصیه می شود مسیر آبشار از روستای کوته کومه بصورت پیاده طی شود و پس از برگشت تنی به آبگرم کوته کومه سپرده و در یکی از سوئیت ها شب آرامی را بگذرانید.
روستا گازکشی شده و دیگر اهالی و مسافرین در این روستا سردشان نمی شود.
ضمنا در نزدیکی های آبشار و ایستگاه پایانی پاترولها کلبه های چوبی مجهز به بخاری هیزمی اجاره داده می شود. برای سپری کردن شبی در ارتفاعات جنگل و کلبه های مجهز به بخاری هیزمی این مکان یکی از بهترین مکانهای دنیاست!
یا علی مدد