بنام خدا

زمستان سال95 به قصد یافتن چشمه های منطقه رودبار- منجیل رهسپار شدیم. روستای اولی را یافتیم اما با مکافات و بکمک صاحب باغ زیتون چشمه آبگرمش را در دل باغهای زیتون پیدا کردیم در حالیکه بخار بشدت از لای علفها می زد بیرون. چشمه در فرورفتگی دل کوه از جایی شبیه یک غار بیرون می زد و پس از سرد شدن به مصرف آبیاری درختان زیتون می رسید. سالها پیش در زلزله رودبار حوضچه آبگرم از بین رفته بود. دست از پا درازتر راهمان را کشیدیم رفتیم تا سراغی هم از آبگرم لویه بگیریم.

پس از پرس و جو فهمیدیم که ازرودبار باید وارد جاده قدیم رشت شویم و اولین خروجی سمت چپ ورودی روستای لویه است.

از سربالایی جاده که بالا رفتیم از یکی از اهالی آدرس آبگرم را پرسیدیم که در دل کوه نشانمان داد اما سفارش کرد که بعلت بارندگی برگردیم تا در فرصت مناسب اقدام کنیم.

باید به نظرات بومی های منطقه احترام گذاشت. پس برگشتیم تا دوباره در زمستان امسال مسیرمان افتاد سمت رودبار.

اینبار اما زودتر از آن رسیده بودیم که کسی را در روستا ببینیم. در زمستان روستایی ها فرصت استراحتشان بیشتر است.

مسیر را رفتیم. رفتیم و رفتیم و رفتیم. منطفه ای بکر با جاده ای خاکی که بعلت بارندگی کاملا گل شده بود و ترس توی گل ماندن به روستا مراجعه کردیم. تعدادی بیدار و مشغول کار بودند که آدرس آدرس آبگرم را پرسیدم و فهمیدم که از آخرین خانه روستا 200-300 متر بیشتر فاصله ندارد.

بعد از روستا آب چشمه ای که از بالای کوه سرازیر است و به آن رودخانه می گویند قرار دارد و چشمه ها کنار همین رودخانه و 10-20 متر دورتر از راه خاکی قرار دارد.

ماشین را کنار رودخانه پارک کرده و بسلط کمپینگ را به کنار چشمه بردیم. آتش روشن کردم و تا آب جوش بیاید و چایی دم بکشد تنی به آب زدم.

حوضچه بسیار کوچک و یکی دیگر به اندازه یک تنور که در دل سنگ ایجاد شده و آبگرم از آنجامی جوشد و چه گرمای مطبوعی دارد این آبگرم انفرادی... تنور آبگرم ! شاید کوچکترین حوضچه آبگرم ایران و حتی شاید هم جهان!

منطقه بسیار زیبا و بکر است و پر از درخت زیتون و انار وحشی و جنگلی و بهترین زمان برای استفاده از آن فصل بهار...

بنام خدا

تصورم از منطقه جغرافیایی آبگرمها همیشه این بوده که منطقه آبگرم حتما باید کوهستانی باشد. البته این تصور پر بیراه هم نیست چرا که اغلب آبگرمها در دامنه کوههای آتشفشانی بوجود آمده که از مثالهای بارز آن آبگرمهای متعدد دامنه کوه سبلان: سرعین، نیر، سراب، مشگین شهر، اردبیل، اهر و کلیبر و...

یا آبگرمهای دامنه دماوند از رینه گرفته تا لاویج و...

حتی آبگرمهای رامسر، محلات یا سمنان و حتی دهلران هم در کوهپایه ایجاد شده و منطقه جغرافیایی آنها کوهستانی است.

اما...

در کشورما جایی در دل کویر، آبگرمی هست که از این نظر منحصر بفرد است گرچه ناشناخته و اغلب محلی ها از آن بجای حمام و استحمام استفاده می کنند. برای این آبگرم دوساختمان مجزا ( زنانه، مردانه) احداث کرده اند و بیرون و درون بنا را به نحو احسن با سنگ ( بنظرم مرمر) زیبا سازی کرده اند گرچه به نظر من در عین زیبایی با محیط و منطقه کویری نا متناسب است.

حالا این آبگرم کجاست؟

آبگرم گرمه خور و بیابانک

جاده بین نایین به طبس در منطقه خور و بیابانک،کمی پس از سه راهی چوپانان ( دامغان- طبس- نایین) همانجایی که اگر رو به شمال از جاده بیرون بزنی به کویر مصر و عروسان می رسی، از منطقه چاه ملک یا حتی خود شهر خور به سمت جنوب بروی و روستای گرمه... به چشمه آبگرم گرمه می رسی و علاوه بر لذت بردن از منطقه ای بکر وهوایی عالی و حس کویر نوردی دلچسب، تنی هم به آبگرم می زنی. آبگرمی در دل کویر... منحصر بفرد با دمایی مطلوب کویر...